22 KORTE LEVENS LOOP VAN ..............



Bestuur hkwb:

nieuwsbrief
Ik heb een heel vervelende mededeling voor u.
Adelbert Anink uit Neerijnen is al lange tijd een heel goed en actief lid van ons bestuur.
Hij heeft heel veel voor onze bibliotheek gedaan en vooral ook veldnamenonderzoek.
Hij is al ruim 7 jaar bestuurslid.
Zeer onlangs ben ik, samen met de secretaris, op bezoek geweest bij hem. Hij heeft zijn lidmaatschap van het bestuur helaas moeten opgeven.
Niet lang na het overlijden van zijn vrouw is hij zelf ook heel erg ziek geworden.
Degenen die hem kennen weten hoe belangrijk hij is geweest voor onze Historische Kring.
Hem thuis bezoeken kan niet, maar misschien kunnen sommigen van u hem wel een kaartje of een brief sturen.
Zijn adres is: Steenweg 86, 4182 PB Neerijnen.
bron: http://www.hkwb.nl

In memoriam Ineke de Weerdt

18 mei 2008.
bereikte ons het trieste bericht dat Inekede Weerdt, partner van Adelbert Anink en de expartner van Ben de Langen na een langdurigziekbed is overleden.
Ineke was al enige jaren geen lid meer vanonze tennisvereniging omdat zij al jaren geledenverhuisd was naar Neerijnen in de Betuwe.
Op hetfeest van het 25 jarig jubileum was zij al ziek maarsprak daar met nauwelijks iemand over.
Langheeft zij de hoop gehad dat behandelingenzouden aanslaan maar helaas heeft dat niet zomogen zijn.
Ineke is 23 mei in stilte begraven.De minder jonge leden zullen zich Inekeherinneren als een fanatieke tennisspeelster diedaarnaast ook heel goed tegen haar verlies kon.
Als de ander beter is......... dan is dat maar zo,was haar stelregel.
Zij was in de club altijdnadrukkelijk aanwezig ook als het de feestjesbetrof.
Persoonlijk heb ik Ineke enige jaren alssecretaris mee mogen maken en eerder in debeginjaren als jeugdcommissielid met eenbloeiende jeugdafdeling met ca vijftig jeugdleden.
Wat ze deed, deed zij met passie en het was altijdvoor elkaar.
Een andere stelregel die Inekehanteerde was het gezegde :"afspraak isafspraak". Nooit maar dan ook nooit liet Ineke dedingen die ze had toegezegd langs zich heengaan. Je kon blind op haar vertrouwen.
Ook alhad ze een heel drukke baan, voor de club konhet er nog wel bij.
Dat was ook de reden waaromIneke in 1997 tijdens het vijftienjarig bestaan vande vereniging tot lid van Verdienste is benoemd.
Nog enige jaren nadat zij verhuisd was naar deBetuwe, tenniste ze af en toe nog een toernooitjemee maar was heel consequent in het draaienvan haar paviljoendiensten.
Ook als het slechtweer was kwam zij trouw haar diensten draaienterwijl eenieder eigenlijk al kon aannemen dat erniet getennist werd.
Enkele oprichters van het eerste uur hebben inhaar mooie boerderij in Neerijnen, afscheid van haar genomen.

Peter van Kuijk
bron: Nieuwsbrief Tennisvereniging PVC juli 2008 seizoen 2008-2009 nummer 3

ben de langen sr.

10-04-1997
Na een loopbaan van bijna dertig jaar in het drukkersvak maakte Ben de Langen sr (49) onlangs de overgang naar inktleverancier Manders Premier in Deurne.
Als sales manager is hij verantwoordelijk voor de verkoop van inkt voor vellenoffset in het rayon West- en Midden-Nederland.
Een op het eerste gezicht vreemde overstap voor iemand die als offsetdrukker halverwege de jaren zestig bij boekendrukkerij Van Boekhoven-Bosch in Utrecht de basis heeft gelegd voor een opmerkelijke grafische carrière.
De Langen: 'Ik ben begonnen als offsetdrukker.
Vers van de mulo wist ik eigenlijk niet wat ik wilde gaan doen.
Mijn grootvader heeft het grafische virus op mij overgedragen.
Bovendien was ik in die tijd zeer onder de indruk van de enorme rotatiepersen.
Daarna is het allemaal vreselijk snel gegaan.
Ik was voornamelijk op de techniek gefocused en zonder het in de gaten te hebben, groeide ik steeds verder in het vak.
Ik volgde zo links en rechts een aantal technisch georiënteerde cursussen en voor ik het wist zat ik in mijn vakgebied aan het plafond.
In het begin was ik erg productgericht.
Het drukwerk moest perfect in orde zijn.
Maar naarmate je je verder in je vak bekwaamt, wordt het werkterrein steeds breder.
Toen ik merkte dat ik in een cirkeltje ronddraaide en het idee kreeg dat ik alles al een keertje meegemaakt had, wilde ik meer dan alleen maar in de praktijk bezig zijn.'
De ommekeer kwam in 1989 toen Ben de Langen sr zijn drukkersklof verruilde voor een maatkostuum.
'Dat was bij drukkerij Hoonte-Holland in Utrecht, waar ik me in de loop der jaren had opgewerkt tot drukwerkadviseur.
Door verschillende staf- en kaderfuncties praatte ik al mee over veranderingen die er in de organisatie moesten plaatsvinden.
Zo ben ik min of meer in een commerciële buitendienstfunctie gerold; een functie waarin ik mijn ei kwijt kon. Want door mijn technische bagage kon ik klanten beter aanvoelen.
Je weet waarover je praat omdat je jarenlang zelf in het productieproces hebt gezeten.'
Als het aan De Langen ligt, is Manders Premier zijn laatse station.
'Het is een moeilijke markt waarin we opereren. Iedereen is al voorzien van een inktleverancier.
En hoewel de markt voor drukinkt verzadigd is, is het een kwestie van vertrouwen winnen en een lange adem hebben.

ingezonden verhalen
Leuke verhalen op de ‘Omloopsite’ ik heb nog wat oude foto’s die je wellicht kan toevoegen.
Mijn naam is Ben de Langen, tweelingbroer van Corrie van Hattum die eerder een stuk instuurde en foto’s waar ik ook nog op sta.
ik woonde in die tijd op de Petemoederslaan 5 (liep op de foto met mijn opoe) maar ging veel met de jongens en meisjes om uit de Omloopbuurt.
Ik ben van december 1947 (late leerling) en heb van 1954 tot en met 1959 op de katholieke school gezeten aan het Boerhaveplein.
Daarvoor op de fröbelschool aan de Omloop.
Namen die mij te binnen schieten zijn die van Theo?
Elzendoorn, de broertjes Gerard en Theo van Doorn, Frans Brauwer en Frans de Kruijf uit de Enthofstraat die zo’n leuke zus had.
Jan Kloot zoon van de groenteman van de Lauwerecht die later naar de Amsterdamsestraatweg verhuisde en daar op een hoekje een nieuwe winkel begonnen.
Natuurlijk Chris van Middelweerd uit de Okkernootstraat?We spiekten altijd bij elkaar in de klas van meester Jongerius (ook directeur van de school of moet ik zeggen tiran) Hoe dwong in die tijd nog gezag af met een rieten stokje.
Hennie van de Kant uit de Larixstraat en Bennie van de Bult die op het hoekje van de Omloop woonde waar nu de Anton Geesinklaan begint.
Zijn zus leverde ook een stukje in. Ik dacht dat Bennie niet meer leefde?!
Op een andere foto van de RK school, vóór de beer en direct achter het bord, meen ik het gezicht te herkennen van Willem van Luyn.
Hij zat dacht ik één of twee klassen hoger, maar zijn broer, Bert?, zat bij mij in de klas. De eerste foto van mij die ik bijgevoegd heb is de St. Nicolaasjongensschool uit 1973 toen ik daar al lang niet meer op zat.
De tweede is uit 1956 van het ‘woutenkit’ bij de rode brug. Op de achtergrond zie je nog het woonhuis waar Keuteltje zijn snoepwinkeltje had.
Veel succes met je site, goed initiatief.

met vriendelijke groet,

Ben de Langen sr.


Glasinstrumentmaker Wil Sulzle overleden


Op Tweede Kerstdag is onze vriend en collega Wil Sulzle plotseling overleden. Hij werd slechts 56 jaar.
Wil maakte zich op voor de viering van zijn veertigjarig jubileum komende september.
Hij begon zijn loopbaan als leerling-glasinstrumentmaker bij Arnold Reuvekamp, toen nog op het Van 't Hoff laboratorium aan het Sterrenbos.
Na het behalen van zijn diploma werkte hij eerst enige tijd op het Organisch Chemisch Laboratorium.
In 1968 maakte hij de oversteek naar het Analytisch Chemisch Lab.
Daar werkte hij voor de Vakgroepen Analytische Scheikunde en Anorganisch Scheikunde, tot zijn gedwongen overgang naar de Instrumentmakerij in 1980.
De verhuizing in 1990 naar het Wentgebouw leidde tot zijn terugkeer in de gelederen van de glasinstrumentmakers.
Na de realisatie van de verenigde glasinstrumentmakerij in 2000 werkte Wil met veel genoegen in het Kruytgebouw, waar hij zijn draai helemaal gevonden leek te hebben.
Het plotselinge overlijden van deze aimabele man is voor ons, zijn collega's, dan ook een groot verlies.
De erfenis die hij ons achterlaat is er één van een groot aantal mooie en soms ook kunstzinnige glazen apparaten.

Namens de collega's van de Glasinstrumentmakerij,
Wim Nieuwenhuis





web site monitoring